فیزیوتراپی دیابت در منزل، توانبخشی نوروپاتی دیابتی و بیحسی پا
فیزیوتراپی دیابت و نوروپاتی دیابتی در منزل تهران و کرج؛ کمک به بهبود تعادل، ضعف عضلات و مشکلات حرکتی پا. مشاوره و ثبت درخواست با کیانمدز.

فرمی را که در ابتدای صفحه قرار دارد، تکمیل کنید.

منتظر تماس همکاران ما بمانید تا زمان مراجعه را با شما هماهنگ کنند.

پیش از اعزام متخصص، هزینه تقریبی به اطلاعتان خواهد رسید.

همکار متخصص ما در زمان مشخصشده، به آدرستان مراجعه خواهد کرد.
برای هماهنگی خدمت یا دریافت راهنمایی، همین حالا تماس بگیرید یا فرم را تکمیل کنید.
فیزیوتراپی دیابت در منزل به بیماران مبتلا به ضعف عضلانی، اختلال تعادل، مشکلات راهرفتن و نوروپاتی دیابتی کمک میکند تا متناسب با شرایط پزشکی خود، توانایی حرکتی و استقلال بیشتری داشته باشند. این خدمت با تمریندرمانی تخصصی، تقویت عضلات و آموزش مراقبت از پا انجام میشود؛ اما جایگزین کنترل قند خون یا درمان پزشکی آسیب عصبی نیست.
اگر به دلیل بیحسی پا، گزگز، ضعف اندامها یا مشکلات حرکتی ناشی از دیابت به فیزیوتراپی نیاز دارید، میتوانید برای بررسی شرایط بیمار و درخواست فیزیوتراپی در منزل تهران و کرج با کیانمدز تماس بگیرید.
فیزیوتراپی بیماران دیابتی مجموعهای از اقدامات توانبخشی است که با هدف حفظ و بهبود حرکت، قدرت عضلانی، تعادل و توانایی انجام فعالیتهای روزمره انجام میشود. برنامه درمان برای هر بیمار پس از بررسی وضعیت پاها، مشکلات حرکتی، عوارض دیابت و شرایط عمومی سلامت تعیین میشود.
| موضوع | توضیحات |
|---|---|
| نوع خدمت | فیزیوتراپی و توانبخشی بیماران دیابتی در منزل |
| کاربرد اصلی | کمک به بهبود تعادل، قدرت عضلانی، راهرفتن و عملکرد اندامها |
| نوروپاتی دیابتی | تمرینهای تعادلی، حرکتی و تقویتی با رعایت مراقبت از پا |
| بیحسی پا | توانبخشی عملکردی همراه با بررسی و درمان پزشکی علت بیحسی |
| روشهای اصلی | تمریندرمانی، بازآموزی راهرفتن، تمرین تعادل و آموزش خانواده |
| تعداد جلسات | براساس وضعیت بیمار، اهداف توانبخشی و ارزیابی متخصص |
| محل ارائه خدمت | منزل بیمار در تهران و کرج |
| هزینه | متناسب با نوع برنامه، شرایط بیمار و تعداد جلسات |
| ثبت درخواست | تماس با کیانمدز و هماهنگی پس از بررسی شرایط |
هدف از این خدمت فقط کاهش ناراحتی پا نیست؛ در بسیاری از بیماران، حفظ توانایی ایستادن، راهرفتن ایمن و انجام فعالیتهای شخصی اهمیت بیشتری دارد.

فیزیوتراپی نوروپاتی دیابتی میتواند به بهبود عملکرد حرکتی، تعادل و قدرت عضلات کمک کند، اما ترمیم کامل اعصاب آسیبدیده یا بازگشت قطعی حس پا را تضمین نمیکند.
نوروپاتی محیطی دیابتی (Diabetic Peripheral Neuropathy) یکی از عوارض دیابت است که در آن اعصاب محیطی، بهویژه اعصاب پاها، آسیب میبینند. این مشکل ممکن است با کاهش حس، گزگز، درد سوزشی یا اختلال در تشخیص موقعیت پا همراه باشد.
علائم رایج عبارتاند از:
گاهی بیمار هنگام راهرفتن احساس میکند کف پا را بهدرستی روی زمین حس نمیکند. در این شرایط، تمرینهای توانبخشی میتوانند به تقویت عضلات و استفاده بهتر از تواناییهای حرکتی باقیمانده کمک کنند.
فیزیوتراپی درمان قطعی نوروپاتی دیابتی نیست. درمان این عارضه معمولاً به کنترل مناسب دیابت، بررسی سایر عوامل آسیب عصبی و در صورت نیاز، درمان پزشکی درد نوروپاتیک وابسته است.
بااینحال، تمرینهای هدفمند ممکن است تعادل، دامنه حرکتی مفاصل، توان عضلانی و کیفیت راهرفتن را بهبود دهند.
ارزیابی خطر زخم پا باید پیش از شروع تمرینهای تحمل وزن انجام شود. این موضوع برای بیمارانی که حس محافظتی کف پای خود را از دست دادهاند اهمیت ویژهای دارد.

برای درمان بیحسی پا در دیابت، ابتدا باید علت کاهش حس مشخص شود. فیزیوتراپی بهتنهایی نمیتواند تمام علل بیحسی را برطرف کند، اما ممکن است بخشی از برنامه درمان و توانبخشی بیمار باشد.
بیحسی ناشی از نوروپاتی معمولاً بهتدریج ایجاد میشود و میتواند ابتدا انگشتان و کف هر دو پا را درگیر کند. با پیشرفت مشکل، برخی بیماران در حفظ تعادل یا تشخیص محل قرارگیری پا دچار دشواری میشوند.
برای چنین بیمارانی، فیزیوتراپی ممکن است شامل تمرینهای زیر باشد:
البته هر بیحسی پا در فرد دیابتی الزاماً ناشی از دیابت نیست. کمبود ویتامین B12، مشکلات ستون فقرات و برخی بیماریهای عصبی نیز ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند. به همین دلیل، بیحسی جدید، غیرمعمول، پیشرونده یا یکطرفه به ارزیابی پزشکی نیاز دارد.
در صورت نیاز به بررسی تخصصی علت علائم، میتوان درباره ویزیت متخصص داخلی در منزل یا نوار عصب و عضله در منزل با مرکز هماهنگ کرد. ضرورت انجام آزمایش یا نوار عصب و عضله را پزشک تعیین میکند.

فیزیوتراپی در منزل برای بیمارانی مناسب است که دیابت باعث کاهش عملکرد حرکتی آنها شده یا به علت محدودیت جسمی، مراجعه مداوم به مرکز درمانی برایشان دشوار است.
افرادی که در اثر آسیب اعصاب محیطی دچار اختلال تعادل، کاهش توان عضلانی یا تغییر الگوی راهرفتن شدهاند، ممکن است از تمرینهای توانبخشی متناسب با شرایط خود بهره ببرند.
در سالمندان، کاهش حس کف پا ممکن است همراه با ضعف عضلات، مشکلات بینایی یا محدودیت مفصلی باشد. ترکیب این عوامل میتواند خطر زمینخوردن را افزایش دهد.
تمرین تعادل، تقویت عضلات و آموزش جابهجایی ایمن میتواند بخش مهمی از برنامه فیزیوتراپی سالمندان دیابتی باشد.
کاهش فعالیت، بستری طولانیمدت یا مشکلات عصبی و عضلانی ممکن است موجب کاهش قدرت و استقامت شود. فیزیوتراپی با تمرینهای تدریجی و متناسب با توان بیمار برای حفظ یا بهبود عملکرد عضلات برنامهریزی میشود.
کوتاهشدن گامها، ناپایداری هنگام چرخیدن، دشواری در برخاستن از صندلی یا نیاز به گرفتن دیوار هنگام راهرفتن از مشکلاتی هستند که میتوانند به ارزیابی توانبخشی نیاز داشته باشند.
برخی افراد دیابتی همزمان به آرتروز، بیماری قلبی، مشکلات کلیوی یا عوارض عصبی مبتلا هستند. در چنین مواردی، فیزیوتراپی باید با توجه به محدودیتها و نظر پزشک تنظیم شود.
وجود دیابت بهتنهایی به معنای نیاز قطعی به جلسات فیزیوتراپی نیست؛ میزان اختلال عملکرد و هدف توانبخشی، ضرورت خدمت را مشخص میکند.

پیش از شروع تمریندرمانی، باید وضعیت عمومی بیمار و خطر آسیب به پا بررسی شود. این ارزیابی کمک میکند نوع تمرین، میزان فشار و نیاز احتمالی به بررسی پزشکی مشخص شود.
در ارزیابی اولیه، موضوعات زیر اهمیت دارند:
در صورت مشکوکبودن به نوروپاتی یا مشکلات عروقی، پزشک ممکن است معاینههای اختصاصی، از جمله آزمایش حس با مونوفیلامان ۱۰ گرمی (10-g Monofilament) یا بررسی گردش خون پا را درخواست کند.
فیزیوتراپی نباید ارزیابی پزشکی پای دیابتی پرخطر را به تأخیر بیندازد.
برنامه فیزیوتراپی دیابت معمولاً بر تمریندرمانی و بازتوانی عملکردی متمرکز است. انتخاب روش به نوع مشکل، شدت اختلال عصبی، سلامت پوست پا و توانایی بیمار بستگی دارد.
تقویت عضلات میتواند در بهبود توانایی ایستادن، برخاستن و راهرفتن مؤثر باشد.
بسته به شرایط بیمار، تمرینهایی برای عضلات ران، ساق، مچ و عضلات کوچک پا انتخاب میشود. این تمرینها ممکن است در وضعیت نشسته، خوابیده یا ایستاده انجام شوند.
شدت تمرین باید بهتدریج افزایش یابد و فشار غیرضروری به نقاط حساس کف پا وارد نشود.
کاهش حس کف پا میتواند دریافت اطلاعات حسی لازم برای حفظ تعادل را مختل کند. تمرینهای تعادلی با هدف افزایش کنترل وضعیت بدن انجام میشوند.
این برنامه ممکن است شامل انتقال کنترلشده وزن، تمرین برخاستن از صندلی و حفظ تعادل با حمایت مناسب باشد.
برای افرادی که تعادل ضعیفی دارند، تمرین ایستاده باید با حضور فرد متخصص یا حمایت ایمن انجام شود.
آموزش راهرفتن با هدف افزایش ایمنی و بهبود الگوی حرکت انجام میشود.
فیزیوتراپیست ممکن است طول گام، نحوه انتقال وزن، وضعیت پا هنگام تماس با زمین و نیاز به واکر یا عصا را بررسی کند.
تمرینها میتوانند در همان مسیرهایی طراحی شوند که بیمار روزانه در خانه از آنها استفاده میکند.
محدودیت حرکت مچ و انگشتان پا میتواند بر راهرفتن و توزیع فشار کف پا تأثیر بگذارد.
تمرینهای کششی و حرکتی ملایم ممکن است برای حفظ یا بهبود دامنه حرکت مفاصل به کار روند؛ البته در صورت وجود زخم، تغییر شکل یا آسیب بافتی، انتخاب آنها باید با احتیاط انجام شود.
فعالیت هوازی منظم، در صورت نداشتن منع پزشکی، بخشی از مراقبت جامع دیابت محسوب میشود.
برای بعضی بیماران، پیادهروی کنترلشده مناسب است؛ درحالیکه برای فرد دیگری ممکن است فعالیت نشسته یا تمرین بدون تحمل وزن انتخاب بهتری باشد.
نوع فعالیت با توجه به سلامت پا، سطح آمادگی جسمانی، خطر افت قند خون و بیماریهای همراه مشخص میشود.
همه بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی به دستگاه نیاز ندارند.
استفاده از روشهایی مانند تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) ممکن است در شرایط مشخص و با نظر متخصص برای مدیریت برخی علائم درد بررسی شود؛ اما شواهد اثربخشی روشهای دستگاهی یکسان نیست و نباید آنها را راهکاری تضمینی برای درمان بیحسی یا بازسازی اعصاب معرفی کرد.
بهخصوص در پاهای دارای کاهش حس، استفاده از گرما، سرما یا تجهیزات الکتریکی بدون بررسی دقیق میتواند خطر آسیب پوستی داشته باشد.

فرآیند فیزیوتراپی در خانه با بررسی وضعیت بیمار شروع میشود و براساس توانایی فرد و اهداف درمانی ادامه پیدا میکند.
مرحله اول: بررسی اطلاعات پزشکی
سوابق دیابت، علائم نوروپاتی، محدودیتهای حرکتی، داروهای مصرفی و توصیههای پزشک مرور میشود.
مرحله دوم: ارزیابی توان حرکتی و سلامت پا
میزان قدرت، تعادل، راهرفتن و وضعیت ظاهری پاها بررسی میشود. در صورت مشاهده مشکل پرخطر، ارجاع پزشکی بر تمرین مقدم است.
مرحله سوم: تعیین اهداف توانبخشی
هدف میتواند بهبود توانایی برخاستن، راهرفتن ایمنتر، تقویت عضلات یا حفظ استقلال بیمار در فعالیتهای روزانه باشد.
مرحله چهارم: اجرای تمرینهای متناسب
تمرینها با شدت قابلتحمل و براساس شرایط بیمار انجام میشوند. میزان فعالیت در طول برنامه، متناسب با پاسخ بیمار تغییر میکند.
مرحله پنجم: آموزش مراقبت و تمرین در منزل
به بیمار و در صورت لزوم به خانواده آموزش داده میشود که تمرینهای مجاز را چگونه انجام دهند و چه علائمی نیازمند توقف فعالیت هستند.
برای آشنایی با خدمات عمومی و سایر کاربردهای توانبخشی خانگی، میتوانید صفحه فیزیوتراپی در منزل کیانمدز را نیز مطالعه کنید.

ایمنی پا و کنترل شرایط عمومی بیمار، از مهمترین اصول فیزیوتراپی دیابت هستند. کاهش حس پا ممکن است باعث شود فرد فشار بیشازحد، تاول یا آسیب پوستی را بهموقع تشخیص ندهد.
بیمار باید پاهای خود را بهصورت روزانه بررسی کند و در صورت وجود کاهش حس، از اعضای خانواده برای بررسی کف پا کمک بگیرد.
فعالیت بدنی ممکن است قند خون را تغییر دهد؛ بهخصوص در افرادی که انسولین یا بعضی داروهای کاهنده قند خون مصرف میکنند.
زمان و ضرورت اندازهگیری قند خون قبل و بعد از تمرین باید براساس برنامه پزشکی بیمار تعیین شود.
در صورت بروز لرزش، تعریق، ضعف ناگهانی، گرسنگی غیرعادی یا گیجی، فعالیت متوقف شده و طبق برنامه مدیریت افت قند خون بیمار اقدام میشود.
تغییر دوز دارو یا انسولین نباید خودسرانه انجام شود.
در موارد زیر ادامه تمرین ممکن است خطرناک باشد و بیمار باید متناسب با شدت علائم ارزیابی پزشکی دریافت کند:
اگر بیمار دچار درد قفسه سینه، اختلال هوشیاری، غش، تنگی نفس شدید یا علائم ناگهانی سکته مغزی شود، باید با اورژانس ۱۱۵ تماس گرفت.
در صورت وجود زخم فعال، عفونت، تورم غیرقابلتوضیح یا علائم اختلال شدید خونرسانی، ابتدا ارزیابی پزشکی و تعیین محدودیت تحمل وزن ضروری است.
| علامت یا وضعیت | اقدام مناسب |
|---|---|
| زخم باز یا تاول جدید در پا | توقف تمرینهای فشارآور بر پا و ارزیابی سریع پزشکی |
| پای قرمز، گرم و متورم بدون علت مشخص | ارزیابی فوری برای عفونت یا مفصل شارکو و خودداری از تحمل وزن تا تعیین تکلیف |
| تغییر رنگ شدید، سردی پا یا درد شدید و ناگهانی | مراجعه فوری برای بررسی اختلال خونرسانی |
| تب همراه با قرمزی منتشر یا ترشح چرکی زخم | ارزیابی فوری پزشکی |
| ضعف ناگهانی یکطرفه، اختلال گفتار یا افت هوشیاری | تماس فوری با اورژانس ۱۱۵ |
| قند خون بسیار نامتعادل همراه با علائم بیماری حاد | توقف فعالیت و ارزیابی پزشکی پیش از شروع مجدد |
یکی از مشکلات مهم در بیماران دارای نوروپاتی شدید، مفصل شارکو (Charcot Neuroarthropathy) است که ممکن است با گرمی، تورم و قرمزی پا، حتی بدون درد قابلتوجه ظاهر شود.
در صورت شک به این عارضه، بیمار نباید تمرینهای معمول ایستادن و راهرفتن را ادامه دهد و باید فوراً بررسی تخصصی شود.
همچنین فیزیوتراپی بهتنهایی درمان زخم پای دیابتی نیست. زخم فعال به بررسی وضعیت عفونت، خونرسانی و کاهش فشار از محل زخم نیاز دارد. خدمات پانسمان زخم در منزل میتواند در صورت تجویز و هماهنگی مناسب، بخشی از مراقبت باشد، اما جای ارزیابی تخصصی زخم دیابتی را نمیگیرد.
تعداد جلسات فیزیوتراپی بیماران دیابتی ثابت نیست. مدت برنامه به شدت اختلال عصبی، توان عضلات، تعادل، بیماریهای همراه و هدف توانبخشی بستگی دارد.
در بعضی بیماران، هدف اصلی افزایش تحمل فعالیت و حفظ استقلال است. در گروهی دیگر، تمرکز بر بهبود راهرفتن یا مدیریت اختلال تعادل قرار میگیرد.
پیشرفت بیمار ممکن است با شاخصهایی مانند توانایی برخاستن از صندلی، کیفیت راهرفتن، میزان نیاز به کمک دیگران و عملکرد در آزمونهای تعادلی بررسی شود.
بهبود تعادل یا راهرفتن الزاماً به معنای برگشت حس آسیبدیده پا نیست.
به همین دلیل، ارزیابی دورهای و تنظیم برنامه بر اساس پیشرفت واقعی بیمار اهمیت بیشتری از تعیین تعداد جلسات یکسان برای همه افراد دارد.

هزینه فیزیوتراپی دیابت در منزل به نوع برنامه توانبخشی، تعداد جلسات، شرایط بیمار و محل ارائه خدمت بستگی دارد. بدون بررسی شرایط بیمار نمیتوان مبلغ یکسانی برای تمام افراد اعلام کرد.
عوامل مؤثر بر هزینه عبارتاند از:
برای اطلاع از هزینه فیزیوتراپی نوروپاتی دیابتی در منزل، بهتر است هنگام تماس، وضعیت حرکتی بیمار، وجود زخم یا بیحسی پا، محل سکونت و نسخه احتمالی پزشک را اعلام کنید.
در صورت وجود بیمه پایه یا تکمیلی نیز باید شرایط پوشش خدمت، مدارک و نحوه بازپرداخت هزینه از شرکت بیمه مربوطه استعلام شود.
انتخاب فیزیوتراپی در منزل یا کلینیک به شرایط بیمار، نیاز به تجهیزات و میزان ایمنی رفتوآمد بستگی دارد. هیچکدام برای تمام بیماران انتخاب برتر محسوب نمیشود.
| فیزیوتراپی در منزل | فیزیوتراپی در کلینیک |
|---|---|
| مناسب برای افراد دارای دشواری رفتوآمد | مناسب برای افراد با توان مراجعه حضوری |
| امکان تمرین در محیط واقعی زندگی | دسترسی احتمالی به تجهیزات گستردهتر |
| آموزش راهرفتن در مسیرهای داخل خانه | امکان استفاده از فضای اختصاصی تمرین |
| مشارکت آسانتر خانواده در آموزش | دسترسی حضوری به امکانات مرکز |
| مناسب برای برخی سالمندان کمتوان | مناسب برای برنامههای نیازمند تجهیزات خاص |
برای بیماری که به دلیل بیحسی پا، اختلال تعادل یا ضعف عضلانی در خروج از منزل مشکل دارد، تمرین در محیط خانه میتواند گزینه مناسبی باشد.
البته بیماران مبتلا به مشکلات پیچیده پا، بیماری عروقی شدید یا وضعیت پزشکی ناپایدار ممکن است ابتدا به ارزیابی یا خدمات تخصصی در مرکز درمانی نیاز داشته باشند.
کیانمدز خدمات سلامت در منزل را در تهران و کرج ارائه میدهد و امکان ثبت درخواست برای بررسی و هماهنگی فیزیوتراپی بیماران دیابتی وجود دارد.
این خدمت برای افرادی که در اثر نوروپاتی، ضعف عضلات یا مشکلات تعادلی نیازمند برنامه توانبخشی هستند، میتواند به کاهش دشواری رفتوآمد کمک کند.
برای هماهنگی، کافی است شهر و محدوده سکونت بیمار، شرایط جسمی و نوع مشکل حرکتی را اعلام کنید تا امکان ارائه خدمت بررسی شود.

در توانبخشی بیماران دیابتی، توجه به سلامت پا، شرایط پزشکی و هماهنگی مناسب میان خدمات درمانی اهمیت دارد.
کیانمدز با بیش از ۱۵ سال سابقه در خدمات سلامت در منزل و مجوز دانشگاه علوم پزشکی ایران به شماره ۳-۴۳۳۸۴۷ خدمات خود را در تهران و کرج ارائه میدهد.
ویژگیهای مجموعه عبارتاند از:
در صورت نیاز بیمار به بررسی پزشکی در کنار توانبخشی، میتوان برای اطلاع از خدمات مرتبط و امکان هماهنگی آنها با کارشناسان مرکز تماس گرفت.
هدف از فیزیوتراپی خانگی، فراهمکردن امکان دریافت برنامه توانبخشی متناسب با وضعیت بیمار، بدون تحمیل رفتوآمد غیرضروری است.
برای دریافت این خدمت از کیانمدز، مراحل زیر را دنبال کنید:
اگر بیمار دچار بیحسی شدید، زخم، تورم یا تغییر رنگ پا شده است، این موضوع را هنگام ثبت درخواست اعلام کنید تا ضرورت ارزیابی پزشکی مشخص شود.
فیزیوتراپی نمیتواند بازگشت حس پا را تضمین کند. تمرینهای توانبخشی ممکن است به بهبود تعادل، قدرت عضلات و عملکرد حرکتی کمک کنند؛ اما درمان بیحسی به شناسایی علت و مراقبت پزشکی مناسب نیاز دارد.
فیزیوتراپی میتواند در برخی بیماران مبتلا به نوروپاتی، تعادل، حرکت مچ پا و توانایی راهرفتن را بهبود دهد. میزان اثر به شدت آسیب عصبی و شرایط فرد بستگی دارد.
گاهی بله؛ اما پیش از شروع باید سلامت پوست، خطر زخم، وضعیت خونرسانی و ایمنی تمرین بررسی شود. نوع و میزان فعالیت باید متناسب با خطر آسیب به پا انتخاب شود.
تمریندرمانی ممکن است به بهبود عملکرد و در بعضی بیماران به کاهش ناراحتی کمک کند. بااینحال، درد نوروپاتیک ممکن است به درمان پزشکی جداگانه نیاز داشته باشد و فیزیوتراپی جایگزین آن نیست.
تعداد جلسات به شدت علائم، اختلال تعادل، قدرت عضلات و اهداف توانبخشی بستگی دارد. پس از ارزیابی اولیه میتوان درباره برنامه مناسب تصمیم گرفت.
در صورت وجود زخم فعال، تمرینهایی که به محل زخم فشار وارد میکنند نباید بدون ارزیابی تخصصی انجام شوند. ابتدا باید نوع زخم، خونرسانی و محدودیت تحمل وزن مشخص شود.
بله، برای برخی سالمندان دارای ضعف عضلانی یا مشکلات تعادلی مناسب است. برنامه باید با درنظرگرفتن توان حرکتی، بیماریهای همراه و خطر زمینخوردن طراحی شود.
خیر، همه بیماران به دستگاه نیاز ندارند. تمریندرمانی، آموزش راهرفتن و تمرین تعادل بخشهای مهم توانبخشی هستند. ضرورت استفاده از تجهیزات براساس ارزیابی متخصص مشخص میشود.
هزینه به شرایط بیمار، نوع برنامه، تعداد جلسات و محل ارائه خدمت وابسته است. برای اطلاع از هزینه در تهران یا کرج میتوانید با کیانمدز تماس بگیرید.
نوار عصب و عضله برای تمام بیماران ضروری نیست. پزشک با توجه به علائم، معاینه و احتمال وجود علت دیگری برای بیحسی، درباره نیاز به این آزمایش تصمیم میگیرد.
فیزیوتراپی دیابت در منزل میتواند بخشی از برنامه مراقبت و توانبخشی بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی، ضعف عضلانی و اختلال تعادل باشد. تمرینهای تخصصی با هدف بهبود توانایی حرکتی و حفظ استقلال بیمار انجام میشوند؛ اما درمان بیحسی پا و نوروپاتی به بررسی علت، کنترل مناسب دیابت و مراقبت پزشکی نیز نیاز دارد.
اگر بیمار شما به دلیل مشکلات حرکتی ناشی از دیابت برای راهرفتن، حفظ تعادل یا مراجعه به کلینیک با دشواری مواجه است، میتوانید برای ثبت درخواست فیزیوتراپی دیابت در منزل تهران و کرج با کیانمدز تماس بگیرید و شرایط بیمار را با کارشناسان مرکز مطرح کنید.
منابع: